Χρεοκοπία

Μετά τις πρόσφατες εκλογές ο δημόσιος διάλογος έχει ‘ εμπλουτιστεί’  αρκετές φορές με αναφορές  έμμεσες και άμεσες στην μονομερή χρεοκοπία της ελληνικής κοινωνίας. Φαίνεται όμως ότι αυτές οι αναφορές δεν συνοδεύονται και από την αντίστοιχη γνώση των συνεπειών.   Χρήσιμο είναι να γνωρίζουμε ότι η μονομερής και ασυντόνιστη χρεοκοπία είναι μια απόφαση με τεράστιο κόστος  για την ελληνική κοινωνία.  Και πρέπει να αναφερθεί ότι μετά το PSI+ οι συνέπειες για το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα είναι ελεγχόμενες μια και το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού ιδιωτικού χρέους έγινε δημόσιο

Συγκεκριμένα από το τραπεζικό σύστημα θα αφαιρεθεί  η οποιαδήποτε ενίσχυση προερχόμενη από την ΕΚΤ και οπωσδήποτε θα την διεθνή τραπεζική αγορά. Αρα δεν θα μπορέσει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα  να αποπληρώσει τα 165 δις ευρώ που βρίσκονται κατατεθειμένα από έλληνες πολίτες ή ελληνικές επιχειρήσεις (παρεμπιπτόντως πρέπει να αναφερθεί ότι οι καταθέσεις στις τράπεζες αποτελούν λογιστικό χρήμα και όχι πραγματικό)

Μεγάλο  μέρος  των  ελληνικών ομολόγων συνεχίζουν να αποτελούν μέρος  της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων. Το σίγουρο είναι  το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα θα αδυνατίσει να απορροφήσει τον μηδενισμό της περιουσίας των 12,5 δις ευρώ ομολόγων. Αντιλαμβάνεται κανείς τις πολλαπλασιαστικές επιδράσεις στην ελληνική οικονομία.

Στην συνέχεια θα πληγεί άμεσα το διεθνές εμπόριο καθιστώντας αδύνατες τις εισαγωγές αλλά και τις εξαγωγές ελληνικών προϊόντων.  Το προβληματικό αλλά και αναξιόπιστο τραπεζικό σύστημα θα αδυνατεί να συνδιαλλαγή με ανταποκρίτριες τράπεζες στην αλλοδαπή και να ανοίξει πιστώσεις.

Αντιμετωπίζοντας αυτές τις καταστάσεις η Ελληνική πολιτεία θα προσφύγει στην αύξηση της ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι η κυκλοφορία της εγχώριας νομισματικής κυκλοφορίας   θα ισορροπήσει αφού αναπροσαρμοστεί με τον συσσωρευμένο διαφορικό πληθωρισμό που υπολογίζεται στο 45%. ε αυτές Αμέσως μετά  ο εγχώριος πληθωρισμός θα ανέλθει σε μεγάλα ύψη. Η αναξιοπιστία του τραπεζικού συστήματος αλλά και ο υψηλός πληθωρισμός θα οδηγήσουν στην φυγή μεγάλο μέρος των εναπομεινάντων ελληνικών κεφαλαίων.

Το κόστος της χρεοκοπίας

Υπάρχει μια εγγενής δυσκολία να αποτιμήσουμε το κόστος της χρεοκοπίας της ελληνικής οικονομίας μια και είναι η πρώτη που τίθεται τέτοιο θέμα για μια χώρα που βρίσκεται σε μια νομισματική ένωση με κοινό νόμισμα. Αρχικές όμως εκτιμήσεις συγκλίνουν στο ότι το κόστος θα είναι εξαιρετικά μεγάλο. Και αυτό διότι η ελληνική οικονομία δεν έχει το δικό της νόμισμα. Η μεγάλη υποτίμηση της εγχώριας νομισματικής κυκλοφορίας που συνοδεύει την χρεοκοπία μειώνει το κόστος στην πραγματική οικονομία. Επίσης η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει εκτός από την απειλή του χρεοστασίου του κρατικού χρέους αντιμετωπίζει και την χρεοκοπία του τραπεζικού και του ασφαλιστικού συστήματος . Το κόστος γίνεται ακόμα μεγαλύτερο αν συμπεριλάβει κανείς και το γεγονός της μεγάλης εξάρτησης της ελληνικής οικονομίας από το διεθνές εμπόριο. Στις αντίστοιχες χρεοκοπίες των τελευταίων δεκαπέντε ετών καμμία χώρα είχε την προ χρεοκοπίας εποχή τόσο μεγάλο χρέος και εμπορικό έλλειμμα ούτε τόσο υψηλά spreads. Η συνολική εικόνα της Ελλάδας με το υψηλό χρέος έλλειμμα και spreads θα δυσχεράνει την επαναφορά της στις διεθνείς κεφαλαιαγορές

O Διονύσης Χιόνης στο δελτίο ειδήσεων του Alter (18/7/2011)

Μονομερής Χρεοκοπία και συνέπειες

Αναμφισβήτητα η κατάσταση τόσο σε εθνικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο είναι εξαιρετικά δύσκολη. Οι λύσεις που προτείνονται είναι εξίσου επώδυνες. Ετσι με μεγάλη ευκολία μπορεί να διολισθήσουμε σε λύσεις ακρισίας που μπορεί να παγιδεύσουν το μέλλον μας για τις επόμενες δεκαετίες. Τον τελευταίο καιρό σε διάφορες ομιλίες έχω γίνει μάρτυρας μιας κίνησης για την άρνηση πληρωμών των εθνικών χρεών. Συγκεκριμένα πολλοί πιστεύουν ότι η μονομερής χρεοκοπία και η άρνηση εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του ελληνικού δημοσίου απέναντι στους διεθνείς δανειστές θα αποτελέσει και την λύση των προβλημάτων.   

Σε κάθε λύση που προσπαθούμε να υιοθετήσουμε οφείλουμε να γνωρίζουμε τις πιθανές επιπτώσεις, τα σύν και τα πλήν και μετά να αποφασίσουμε. Η περίπτωση της μονομερούς χρεοκοπίας είναι κάτι που μπορεί να εκτονώσει προσωρινά τον θυμό μας και την αγανάκτησή μας για την κατάσταση που βρισκόμαστε αλλά παράλληλα είναι βέβαιο ότι θα μετατρέψει άμεσα την Ελλάδα σε Λιβύη, Κούβα ή σε Αλβανία της δεκαετίας του 1970. Η μονομερής χρεοκοπία σημαίνει ότι η Ελλάδα ξεκόβεται για πολλά χρόνια από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές και κατά συνέπεια πρέπει να ισοσκελίσει τον κρατικό προυπολογισμό άμεσα περικόπτοντας μισθούς και συντάξεις στο ήμισυ. Στην συνέχεια αποκόπτεται η Ελλάδα από το διεθνές εμπόριο. Πρέπει να αναλογιστούμε ότι ακόμα και η ενέργεια που καταναλώνουμε είναι κατά σημαντικό μέρος εισαγόμενη. Θα υπάρξει αδυναμία εισαγωγής ακόμα και φαρμάκων. Η αδυναμία πρόσβασης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος στις διεθνείς κεφαλαιαγορές θα προκαλέσει μια σειρά πτωχεύσεων των ελληνικών τραπεζών. Οποιαδήποτε ελληνική οικονομική δραστηριότητα θα αντιμετωπίζεται με περίσκεψη στο εξωτερικό και θα υπάρχει αδυναμία σύναψης συμβάσεων.

Δεν ξέρω αν όλα αυτά γίνονται κατανοητά απ αυτούς που υποστηρίζουν την μονομερή πτώχευση αλλά οφείλουμε να γνωρίζουμε το επίπεδο διαβίωσης που πετύχαμε τα τελευταία 60 χρόνια θα εξανεμιστεί σε λίγους μόνο μήνες.