Δεν υπάρχει αμφιβολία το κίνημα των αγανακτισμένων στην Αθήνα στην Θεσσαλονίκη, στον Πύργο αλλά και στις άλλες πόλεις αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικά κινήματα των τελευταίων δεκαετιών. Ο θυμός και η οργή για την ανεργία, για την μείωση του βιοτικού επιπέδου την αβεβαιότητα αλλά και την φαιδρή αναποτελεσματικότητα του πολιτικού συστήματος είναι κάτι παραπάνω από δικαιολογημένη. Για να έχουμε όμως την δυνατότητα να προξενήσουμε ένα ουσιαστικό πλήγμα πρέπει αυτή η αγανάκτηση να μεταβληθεί σε πρόταση. Σε πρόταση εφικτή. Η αγανάκτηση χρειάζεται παράλληλα να γίνει ένα σύνθημα αλλαγής και διάσωσης για μια κοινωνία που βρίσκεται στο παρά πέντε της συνολικής κατάρρευσης. Μπορεί και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις να έχουμε παρόμοια κινήματα πουθενά όμως η χώρα δεν βρίσκεται με το ένα πόδι στον γκρεμό.
Το σημαντικό είναι να αλλάξουν όλα αλλά κυρίως να μπορέσει να ξαναπάρει μπρος η μηχανή της οικονομίας, να δημιουργήσει πλούτο και θέσεις εργασίας . Γι αυτό η αγανάκτηση και ο θυμός για να μπορέσει να μετατραπεί σε πραγματική αλλαγή πρέπει να συνοδευτεί και από πρόταση διαφορετικά θα έρθει η κούραση. Η οργή πρέπει να γίνει διέξοδος και ευκαιρία μιας νέας μεταπολίτευσης.
