Στο σημείο μηδέν η ώρα των αποφάσεων

Φαίνεται ότι φτάσαμε στο σημείο μηδέν. Στο σημείο που θέλαμε να αποφύγουμε και πιστέψαμε ότι αποφύγαμε το Μάιο του 2010 με την υπογραφή του Μνημονίου επανέρχεται δριμύτερο λίγους μήνες μετά. Θα ήταν περιττολογία να αναφερθούμε στα αίτια της κρίσης, γιατί το θέμα είναι ένα δώσουμε μια πειστική απάντηση στο ερώτημα αν μπορούμε να διαχειριστούμε το χρέος των επόμενων ετών. Το φάσμα της χρεοκοπίας πλέον δεν αποτελεί μια θεωρητική προσέγγιση, αλλά ένα υπαρκτό ενδεχόμενο. Όταν μια οικονομία φτάνει σε αυτό το σημείο, τότε ο δημόσιος διάλογος και η δημόσια συζήτηση «ανοίγει» όλα τα θέματα και με ρεαλισμό προσεγγίζει όλες τις εφικτές λύσεις. Ακόμα και η χρονική επιμήκυνση του χρέους η ή μερική περιστολή του δεν μπορεί να παρέχει μια μακροχρόνια και βιώσιμη λύση. Για τη διευκόλυνση αυτής της συζήτησης, είναι χρήσιμο να δούμε ποιο είναι το πλαίσιο διαλόγου.